Ontmoet de ziel van je paard…

Wat zou er gebeuren als we de wereld om ons heen echt zouden waarnemen? Wat gebeurt er als we het paard echt zien? Als we alles loslaten en de omgeving met al onze zintuigen ervaren. Zonder allerlei gedachtes over wat wel en niet te doen, oordelen over jezelf en je omgeving, druktes over wat nog gebeuren moet of wat al gebeurt is… Als we dat nou is allemaal loslaten? Hoe zou de wereld er dan uitzien? Is het dan niet alsof alles om je heen ineens helemaal anders is, alsof je dan pas op aarde geland bent?
Zou je het gras, de bomen, de zon de wind en de vogels dan echt zien, horen, ruiken; ervaren? Is dat niet het moment dat je in de ziel van je paard kunt kijken. Het moment dat je elkaar dan werkelijk ziet en verstaat. Het moment waarin reis, doel, begin en eind samen komen en niks anders er toe doet. Als dat nou is ons enige streven is en tegelijkertijd zo los van streven blijft…

Geplaatst in Uncategorized

Verlangen, spijt en leven: Wat als…..

Zo af en toe moet ik eraan herinnerd worden dat leven zelf het belangrijkst is en niet welk verlangen er dan ook langs mag komen. Terwijl ik gisteren nietsvermoedend in de tuin bezig was met mijn dagelijkse meditatieve oefeningen kwam het ineens naar boven dat ik nog steeds graag verder zou willen leren op het gebied van bewegen. Nadat ik vorig jaar om meerdere redenen besloten heb om niet verder te gaan met de voltijd studie fysiotherapie die ik volgde heb ik me vooral gericht op de dingen die ik ook zo graag doe, leer en wil ontwikkelen. En wat een geweldig en boeiend jaar het was en nog steeds is. Maar dat neemt niks weg van het feit dat fysiotherapie nog steeds m`n interesse heeft ook al voelt het misschien veiliger om daar, zeker in het begin, niet al te veel aandacht aan te geven. Ook al sta ik vol achter mijn beslissing dat neemt niet weg dat ik de spijt dat het niet anders kon niet af en toe voel en liever vermijd.

Hoe dan ook dat zijn altijd van die dingen waar je op een keer toch tegen aan loopt. En zo vond ik mezelf dan terug achter de computer oud studiemateriaal doorkijkend en staat alles op z`n kop want dan is het spreekwoordelijke duveltje uit de box. Begint het gewoon met het plan om thuis de boel weer wat op te pakken, al snel slaat het hoofd op hol en wordt dat wat als: ik nou toch nog met een deeltijd studie verder zou kunnen…. Zo zit ik dan na m`n meditatie ineens met een overactief hoofd wat alleen maar de hele dag met studie bezig is, allerlei mogelijke wegen bedenkt en al mijn pogingen om weer enigszins zen te worden totaal negeert.

Na wat reuze interessante tutorials gekeken te hebben die de situatie er niet rustiger op maken maar gewoon de moestuin in… Handen in de aarde kan niet anders dan gronden toch?

Anyway zo vind ik mezelf tegen het eind van de dag vol vertwijfeling, verwarring en ongegronde gevoelens van spijt bij Aroha in de paddock. In het zand staand uitkijkend over het weiland stel ik m`n vragen in de opstekende wind. Aroha staat aan de andere kant ook verlangend over het hek te kijken eten wil ze, snap ik dat nou niet? Ze loopt wat heen en weer en knabbelt nog is wat aan de heg. Ik steek m`n handen in het zand en laat het tussen m`n vingers door glijden, ja denk ik nu weer het leven zelf, dat is wat het belangrijkste is. In het zelfde moment raakt Aroha zachtjes met haar neus m`n hand aan. Waarna ze begint te gapen.. “fijn dat je er weer bent, het weer begrepen hebt” zo vertaal ik even, iets wat misschien niet te vertalen is.

Studie geen studie we zullen zien, maar wat het belangrijkst is, is dit moment, nu, het leven zelf.

Het zand, de wind, Aroha, wat er nu hier is dat is wat telt.

En zo stond ik vorig jaar het zelfde met dezelfde vertwijfeling en dezelfde realisatie. Misschien is dat wat er toe doet om steeds opnieuw terug te komen bij de simpelste en mooiste waarheid die er is.

Geplaatst in Uncategorized

Aroha Coaching een nieuw begin of terug naar het begin?

Welkom op mijn nieuwe website! Pasen is net geweest, dagen die ons ook laten denken aan nieuw begin. Planten komen weer boven de grond na een rust periode, vogels beginnen weer met het bouwen van nesten of gaan al eieren leggen en er worden weer volop lammetjes geboren in de schaapskuddes.  Een mooi moment zo leek mij om m`n nieuwe site te publiceren… Dat liep echter anders waardoor ik net met de Pasen weer opnieuw kon beginnen…. met het maken van deze site dan. Maar is het niet juist zo dat het begin van nieuw leven in de lente ook een terug gaan naar het begin is? Een jaarlijkse herinnering om vanuit je oorsprong weer opnieuw uit te groeien.  Zoals planten die vanuit hun wortels weer uit groeien. Zijn het niet de paarden die ons aanspreken om terug te keren naar onze oorsprong en van daaruit sterker te groeien?

Geplaatst in Uncategorized

In het Archief