Wat een massage al niet kan doen

2018-04-20 14.35.37

Na wat moeizame maanden met Aroha was het gisteren een echt cadeautje om weer met beide dames naar het Blauwe meer te kunnen. Tchita was in haar element in het water en doet het super stoer als rijpaard voorop. Aroha liep als een zonnetje en genoot weer van een nieuw avontuur. Ze krijgt de laatste tijd een voedingssupplement waar ze het goed op doet en daarbij had ik haar van te voren gemasseerd. Geweldig om te zien wat voor effect dat geeft! Iemand zei het is alsof je de “spirit” er terug in masseert. Door de spieren te helpen ontspannen kan ze weer genieten van de inspanning

 

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized

Een vrij paard

Het is zo`n moment waarop alles klopt, alles is goed, en ik voel me kalm en tevreden. Tess ligt lekker opgerold naast me op de bank. Een windstille mooie nazomeravond na een prachtige en bijzondere dag. Een dag waarop ik de droom die ik al zo lang als ik me kan herinneren heb, volop mag beleven. Mijn droom om een paard te hebben niet als slaaf, maar als vriend. Volledig in vrijheid samen te zijn. Vanuit vertrouwen en vriendschap. Een vrij paard in de natuur vrij om voor me uit te rennen, en door bossen en over de hei te struinen. Steeds weer bij me terugkomend of te wachten om samen verder te lopen. Dat vertrouwen te krijgen van Aroha is alles. Na alle twijfels door de jaren heen steeds weer op zoek met alle ups en downs. Op dit moment gewoon samen te zijn, onvoorwaardelijk. Ze wordt zo vaak niet goed begrepen door andere omdat ze zo moeilijk en eigenzinnig is. Maar het is juist dat waar ik steeds weer haar oerkracht en oorspronkelijkheid in herken, en ook wat me steeds de nodige uitdagingen geeft. Het liefst zou ik altijd in vrijheid met haar willen wandelen, maar we moeten het doen met de momenten en plekken waar het soms even kan. Vandaag op het Leggelderveld was het er een prachtig moment voor. De heide in bloei met de ochtendzon erop. Op het eerste smalle paadje loopt ze nog achter me nadat ik haar heb losgelaten. Om haar wat meer ruimte te geven laat ik haar voor gaan, waarbij ze steeds af en toe wacht en kijkt of ik nog in de buurt ben. We lopen van de hei richting het bos. Waar ze een heuveltje op draaft en bovenaan tussen de bomen blijft staan om naar mij te kijken; wat een plaatje! Door het bos zoeken we beiden ons eigen paadje. Waarbij ze steeds weer bij me komt checken tot ze ergens een onhandig paadje kiest en ze even niet meer weet hoe ze bij me moet komen. Ze is een stijl stukje omhoog gelopen en durft er niet goed zelf weer af om naar me toe te komen. Haar blik is duidelijk; of ik haar even kom helpen. Samen zoeken we een paadje naar beneden om weer terug naar de route te gaan. We lopen wat dichter bij elkaar nu en genieten van het prachtige gebied. Avonturier als Aroha is,  wil ze dan het pad rechtuit nog wat ontdekken. Dat is niet helemaal mijn plan dus ik laat haar het even zelf uitzoeken. Steeds achterom kijkend, niet helemaal tevreden dat ik niet meeloop. Ik wacht rustig af en laat het haar ontdekken. Aan het eind is het toch wel erg ver bij mij van dan. Ze kijkt nog wat links en rechts van het pad en dan toch maar terug naar mij toe om samen nu het smalle paadje richting de weg in te slaan. Ik kijk naar haar en denk wat ben je toch speciaal, waarop ze heel zacht met haar neus even mijn hand aanraakt. Wat een ochtend! en wat ben ik dankbaar om zo`n bijzondere vriendin te hebben!

 

 

Geplaatst in Uncategorized

Ontmoet de ziel van je paard…

Wat zou er gebeuren als we de wereld om ons heen echt zouden waarnemen? Wat gebeurt er als we het paard echt zien? Als we alles loslaten en de omgeving met al onze zintuigen ervaren. Zonder allerlei gedachtes over wat wel en niet te doen, oordelen over jezelf en je omgeving, druktes over wat nog gebeuren moet of wat al gebeurt is… Als we dat nou is allemaal loslaten? Hoe zou de wereld er dan uitzien? Is het dan niet alsof alles om je heen ineens helemaal anders is, alsof je dan pas op aarde geland bent?
Zou je het gras, de bomen, de zon de wind en de vogels dan echt zien, horen, ruiken; ervaren? Is dat niet het moment dat je in de ziel van je paard kunt kijken. Het moment dat je elkaar dan werkelijk ziet en verstaat. Het moment waarin reis, doel, begin en eind samen komen en niks anders er toe doet. Als dat nou is ons enige streven is en tegelijkertijd zo los van streven blijft…

Geplaatst in Uncategorized

Verlangen, spijt en leven: Wat als…..

Zo af en toe moet ik eraan herinnerd worden dat leven zelf het belangrijkst is en niet welk verlangen er dan ook langs mag komen. Terwijl ik gisteren nietsvermoedend in de tuin bezig was met mijn dagelijkse meditatieve oefeningen kwam het ineens naar boven dat ik nog steeds graag verder zou willen leren op het gebied van bewegen. Nadat ik vorig jaar om meerdere redenen besloten heb om niet verder te gaan met de voltijd studie fysiotherapie die ik volgde heb ik me vooral gericht op de dingen die ik ook zo graag doe, leer en wil ontwikkelen. En wat een geweldig en boeiend jaar het was en nog steeds is. Maar dat neemt niks weg van het feit dat fysiotherapie nog steeds m`n interesse heeft ook al voelt het misschien veiliger om daar, zeker in het begin, niet al te veel aandacht aan te geven. Ook al sta ik vol achter mijn beslissing dat neemt niet weg dat ik de spijt dat het niet anders kon niet af en toe voel en liever vermijd.

Hoe dan ook dat zijn altijd van die dingen waar je op een keer toch tegen aan loopt. En zo vond ik mezelf dan terug achter de computer oud studiemateriaal doorkijkend en staat alles op z`n kop want dan is het spreekwoordelijke duveltje uit de box. Begint het gewoon met het plan om thuis de boel weer wat op te pakken, al snel slaat het hoofd op hol en wordt dat wat als: ik nou toch nog met een deeltijd studie verder zou kunnen…. Zo zit ik dan na m`n meditatie ineens met een overactief hoofd wat alleen maar de hele dag met studie bezig is, allerlei mogelijke wegen bedenkt en al mijn pogingen om weer enigszins zen te worden totaal negeert.

Na wat reuze interessante tutorials gekeken te hebben die de situatie er niet rustiger op maken maar gewoon de moestuin in… Handen in de aarde kan niet anders dan gronden toch?

Anyway zo vind ik mezelf tegen het eind van de dag vol vertwijfeling, verwarring en ongegronde gevoelens van spijt bij Aroha in de paddock. In het zand staand uitkijkend over het weiland stel ik m`n vragen in de opstekende wind. Aroha staat aan de andere kant ook verlangend over het hek te kijken eten wil ze, snap ik dat nou niet? Ze loopt wat heen en weer en knabbelt nog is wat aan de heg. Ik steek m`n handen in het zand en laat het tussen m`n vingers door glijden, ja denk ik nu weer het leven zelf, dat is wat het belangrijkste is. In het zelfde moment raakt Aroha zachtjes met haar neus m`n hand aan. Waarna ze begint te gapen.. “fijn dat je er weer bent, het weer begrepen hebt” zo vertaal ik even, iets wat misschien niet te vertalen is.

Studie geen studie we zullen zien, maar wat het belangrijkst is, is dit moment, nu, het leven zelf.

Het zand, de wind, Aroha, wat er nu hier is dat is wat telt.

En zo stond ik vorig jaar het zelfde met dezelfde vertwijfeling en dezelfde realisatie. Misschien is dat wat er toe doet om steeds opnieuw terug te komen bij de simpelste en mooiste waarheid die er is.

Geplaatst in Uncategorized

Aroha Coaching een nieuw begin of terug naar het begin?

Welkom op mijn nieuwe website! Pasen is net geweest, dagen die ons ook laten denken aan nieuw begin. Planten komen weer boven de grond na een rust periode, vogels beginnen weer met het bouwen van nesten of gaan al eieren leggen en er worden weer volop lammetjes geboren in de schaapskuddes.  Een mooi moment zo leek mij om m`n nieuwe site te publiceren… Dat liep echter anders waardoor ik net met de Pasen weer opnieuw kon beginnen…. met het maken van deze site dan. Maar is het niet juist zo dat het begin van nieuw leven in de lente ook een terug gaan naar het begin is? Een jaarlijkse herinnering om vanuit je oorsprong weer opnieuw uit te groeien.  Zoals planten die vanuit hun wortels weer uit groeien. Zijn het niet de paarden die ons aanspreken om terug te keren naar onze oorsprong en van daaruit sterker te groeien?

Geplaatst in Uncategorized